Coa práctica do gravado recuperei,
en parte, o oficio de impresor,
a sensorialidade e a sensualidade
que se desprende da tinta.
Na experimentación sobre o papel atopei
a miña maneira de reflectir
a tensión emocional e o pulso invisible
que latexa baixo a súa superficie;
nos retratos centro a representación
da imaxe do gravado que fun atopando
no propio facer artístico e no xogo de significacións. En cada estampa, en cada trazo hai un eco emotivo dese oficio aprendido xunta o meu pai que, agora,
faime sentir nas miñas mans a textura
da historia e da miña propia memoria.